#15of2015; aftellen en terugkijken – #15 Stage

Eerste stagedag - #15of2015
Op Twitter heeft Marlou (@heimarlou) een toffe hashtag bedacht om terug te kijken op het afgelopen jaar en tegelijkertijd af te tellen naar het nieuwe: #15of2015. In de laatste dagen van het jaar deelt ze iedere dag een fijne herinnering. Ik vind het zo’n tof idee dat ik de laatste vijftien dagen hier op mijn blog vijftien herinneringen aan 2015 deel.

#15of2015

Vandaag begin ik met herinnering #15, waarna ik iedere dag aftel. Op 31 december komt dan herinnering #1. Ik laat je in de laatste vijftien dagen van 2015 dus mijn beste of meest memorabele herinneringen aan dit jaar zien, horen en lezen. Hoewel ik het best gek vind om die laatste vijftien dagen dan niet mee te kunnen tellen – je weet immers nooit wat er nog gebeurt, maar vooruit. Er is vast nog wel wat ruimte om te schuiven.

Herinnering #15

Ik begin met mijn herinnering aan mijn stage bij Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond. Ik begon op dinsdag 3 februari, maakte op de heenweg bovenstaande foto vanuit de trein. Alles was magisch en voelde vreemd. Het reizen met de trein naar Amsterdam en daar op het drukke station uitstappen, doorlopen tussen alle toeristen en voor het eerst geen simpele bezoeker zijn, maar in ‘de grote stad’ zijn met een ‘echte’ reden. Het heeft lang geduurd voor het gewoon werd. Voor ik de toeristen ergerlijk begon te vinden, voor ik gewend was aan de aanblik van trams en grote pleinen. Voor ik de rust vond om naar de vogels en de gevels te kijken.

De stage, waarbij ik overigens werkte als ondersteuning bij producties en onderzoek deed naar literaire programma’s, was een van de gaafste kansen die ik ooit heb gekregen. Ik heb tientallen zo niet honderden drempels over gemoeten om me staande te houden. Ik moest mezelf meermaals uit mijn comfort zone trekken en leren communiceren. Het was eng, het was soms even ongemakkelijk, maar bovenal was het mega leerzaam en super tof.

Ik heb zo’n fijne tijd gehad ook. Een plek gevonden waar ik kon doen wat ik wilde doen, daar goed in mocht zijn, daar fouten in mocht maken. Ik mocht vragen, ik mocht suggesties geven, ik mocht meedoen. Ik ondervond dat werken ook relaxter kan. Met af en toe een ommetje door het gebouw. Met grapjes van achter je bureau. Het was een plek waar ik mocht floreren en waar ik warme herinneringen aan heb. Niet alleen omdat het soms nogal hectisch was, en praktisch zomer, en het gebouw met vele trappen niet overal even gekoeld. Maar vooral omdat het een plek was waar ik mocht zijn, en waar ik terug mag keren.

Stageverhalen - #15of2015

Een reactie plaatsen

Om je zo fijn mogelijk op deze website te laten rondkijken, maak ik gebruik van cookies en daar moet ik je even van op de hoogte brengen. || Meer informatie ||

Net als veel andere sites maakt ook Michellebrouwt.nl gebruik van cookies om je zo fijn mogelijk op deze blog te laten surfen. Als je de website blijft gebruiken, of simpelweg klikt op 'Accepteren' in de balk hieronder, dan geef je aan dit oké te vinden. Wil je dit niet, dan mag je gewoon blijven lezen, maar het kan zijn dat niet alles dan even goed werkt - de cookiemelding zal bijvoorbeeld in beeld blijven. Als je cookies accepteert wordt jouw keuze drie maanden bewaard blijven tenzij je zelf je cookiegegevens in de tussentijd wist. Dan zal de balk weer in beeld verschijnen.

Uitleg sluiten