#8: Boeken van het jaar (#15of2015)

Boeken van het jaar - Michelle brouwt
Met kerst voor de deur kijk ik terug op mijn gelezen boeken van het jaar. Welke boeken zijn me bijgebleven, welke boeken mogen in de kast blijven staan, welke boeken hebben mij geraakt? Het was een jaar waarin ik veel verschillende boeken las, dus mijn lijstje ‘boeken van het jaar’ zal heel divers zijn.

Boeken van het jaar 2015

Morgen is het kerst en zit je misschien met een boek op de bank als de visite weg is of als je weer thuis bent. Ik ben benieuwd wat jij leest. Misschien herlees je een boek dat je eerder dit jaar las. Wie weet doe ik dat wel, en dat zou ik dan doen met een van onderstaande boeken. Dit zijn de boeken die mij het meest zijn bijgebleven of mij het meest hebben geraakt.

Ik heb niet echt goede foto’s bij dit artikel, dus het zijn wat oude algemene foto’s en een foto van mijn smartphone toen ik die nog had.

Birk van Jaap Robben

Eén van de beste boeken die ik dit jaar las is van een schrijver van wie ik ook les heb gehad op de opleiding: Jaap Robben. Hij debuteerde dit jaar als romanschrijver voor volwassenen met Birk – eerder was hij vooral bekend als kinderboekenschrijver. Birk gaat over een jongen die met zijn ouders op een Noors eiland woont en als hij met zijn vader zwemt hem kopje onder ziet gaan. De jongen vertelt over de dagen daarna, over zijn moeder en de buurman – de enige andere bewonder van het eiland, over het rouwen, over hoe hij zijn dagen op het kleine eiland slijt nu zijn vader verdwenen is. Ik vond het een krachtig en indringend verhaal, Jaap Robben heeft dit zo geschreven dat je langzaam verandering merkt en steeds meer het verhaal en het wanhopige gevoel in wordt gezogen. Ik kan dat gevoel nu zo weer oproepen, terwijl ik het boek maanden geleden heb uitgelezen.

Als je wilt van Helle Helle

Dit boek van Helle Helle, een Zweedse schrijfster met een heel heldere taal die mij al jaren fascineert, las ik grotendeels buiten, wachtend op de trein, ’s avonds of ’s ochtends vroeg, in de kou, terwijl de wind door mijn haar waaide en mijn wangen koud maakte en mijn vingers stijf werden. Dat paste goed bij het boek (dat in maart 2015 verscheen), waarin een hardloper in een bos verdwaalt. Terwijl hij zijn weg het bos uit zoekt, stuit hij op een vrouw met hetzelfde probleem. Ze hebben geen bereik met hun mobiele telefoons in het bos en besluiten omdat het donker wordt samen in het bos te schuilen in een schuurtje. Daar vertellen ze over elkaars leven en houden ze elkaar wakker. Ik vond het een prachtig verteld verhaal, heel kalm, best ongemakkelijk, en ontzettend realistisch. Want wat doe je als je in een bos verdwaald bent en met een onbekende in een schuurtje zit, terwijl het donker en koud is? Ik vond het niet het beste verhaal van Helle Helle, maar ik heb er zeker van genoten, het sleepte me mee dat bos in, de levens van de hoofdpersonen in.

Wenteling van Lies van Gasse

Een poëziebundel die ik dit jaar voor mijn scriptie las heeft mij erg geïnspireerd. Dit is een beetje ‘valsspelen’ want deze bundel verscheen niet dit jaar maar in 2013, maar ik las ‘m wel nu pas en ik vond ‘m te mooi om niet in mijn favorietenlijstje op te nemen. De bundel Wenteling van Lies van Gasse bevat hak-op-de-takgedichten maar ook gedichten die onderling met elkaar in verband staan, al was het alleen maar omdat ze dezelfde titel dragen. Een bundel waarin ik ‘de sleur van het leven’ zie, een geschiedenis die zich altijd lijkt te herhalen, en veel over loslaten en vasthouden. De taal van Lies van Gasse is ritmisch, de teksten steken soepel in elkaar. Hier een van de gedichten:

Wenteling IV

Het is te warm om veel te schrijven.
Uit het beeldscherm lichten vlekken op.
Katten baren dagelijks.

Waar de zonnen schitteren,
wordt het nooit meer donker.

Waar de val van licht
meedogenloos de ramen teistert,
laat ik u los.

Wij bevinden ons in een eindeloze stroom
van hel wit, zweet en droogte.

Tongen hebben we aangebonden
Wij weten niet waar dit begonnen is.

Een van ons neemt pak en zak, legt ogen af
en trekt door de woestijn.

Anderen kijken toe.

In een schoot laat iemand handen zakken.
Men verbergt er zijn gezicht.

We struikelen in het aardedonker,
gaan de lijnen van het pad
met onze handen af.

Ik leg mijn kater in de glasbak.
In de dieptes weet ik wel
waarom ik hier gekomen ben.

Boeken van het jaar - Michelle brouwt - Boekenplank

Binnenwereld, buitenwijk van Tsead Bruinja

Een andere bundel die ik dit jaar las en waardeerde was Binnenwereld, buitenwijk (natuurlijke omstandigheden) van Tsead Bruinja, wie ook mijn afstudeerwerk begeleidt en lesgeeft op mijn opleiding. De bundel bevat veel verschillende soorten gedichten, waarvan ik Wat je met een stad kunt doen één van de mooiste gedichten vind. Tsead Bruinja schrijft aanklachten aan de wereld, zet vraagtekens bij wat gebruikelijk is. Het zijn constant gedichten die het innerlijk, de gedachten, het gevoel en ‘de buitenwereld’ samenbrengen. Ik haal veel inspiratie uit de muzikaliteit van de gedichten, de ritmes, de snelheid van de beelden en de manier waarop hij het grote en het kleine vat in een gedicht.

In aflevering 18 van Ondercast, waarover ik eerder al een keer schreef, kun je het gedicht ook door Tsead zelf voorgedragen horen, onder muzikale begeleiding van Jaap van Keulen. Om het te beluisteren: klik hier, het begint op 52.06 min, maar het interview dat ervoor zit is ook zeker de moeite waard (als je niet vooruit kunt spoelen, klik dan op ‘Download’ en klik met je rechtermuisknop op het afspeelbalkje om de uitzending op je laptop op te slaan en zo in een mediaspeler te beluisteren). Ik vind het prachtig en het blijft bij me hangen. Ik kan het gedicht niet meer lezen zonder de stem van Tsead, zijn timing en de muziek eronder te horen.

Boeken van het jaar - Michelle brouwt - Peter Verhelst - De kunst van het crashen

De kunst van het crashen van Peter Verhelst

Tot slot dan het enige boek waarvan ik dit jaar een foto maakte: De kunst van het crashen. Peter Verhelst schrijft niet helemaal in mijn stijl, het is vrij surrealistisch, magisch-realistisch soms zelfs, maar het inspireert me altijd wel. Het rauwe, het harde, het rare, dat kan ik soms wel wat meer gebruiken en altijd als ik het bij hem lees, fascineert het me en trekt het me een wereld in die ik nog niet kende. De kunst van het crashen deed dat ook weer bij mij, waardoor sommige gedichten die ik schreef, een rauwere rand kregen, wat minder lieflijk werden, iets dierlijks kregen. Waardoor ik als schrijver uit mijn comfortzone schreef, en dat vind ik ontzettend waardevol.

>> Wat zijn jouw favoriete boeken van het jaar? <<

Een gedachte over “#8: Boeken van het jaar (#15of2015)

  1. Szeéztok,sziretnasm megerősíteni a hírt, hogy ez az étterem az a hely, ahova 3 éve szinte hétről-hétre visszajárunk! Fergetegesen friss ízek, zseniális harmónia.Én is csak ajánlani tudom mindenkinek!

Een reactie plaatsen

Om je zo fijn mogelijk op deze website te laten rondkijken, maak ik gebruik van cookies en daar moet ik je even van op de hoogte brengen. || Meer informatie ||

Net als veel andere sites maakt ook Michellebrouwt.nl gebruik van cookies om je zo fijn mogelijk op deze blog te laten surfen. Als je de website blijft gebruiken, of simpelweg klikt op 'Accepteren' in de balk hieronder, dan geef je aan dit oké te vinden. Wil je dit niet, dan mag je gewoon blijven lezen, maar het kan zijn dat niet alles dan even goed werkt - de cookiemelding zal bijvoorbeeld in beeld blijven. Als je cookies accepteert wordt jouw keuze drie maanden bewaard blijven tenzij je zelf je cookiegegevens in de tussentijd wist. Dan zal de balk weer in beeld verschijnen.

Uitleg sluiten