Schrijfproces poëzie 1: Kabaal, clichés en de Formule 1

Schrijfproces bij Poëzie - F1
Bron: Youtube / Cruzadelol

Het schrijven van een gedicht is niet altijd simpel, gaat niet altijd snel en gaat zeker niet altijd hetzelfde. Ik zal jullie af en toe eens laten zien wat ik doe om mijn gedichten te schrijven. Dit keer ben ik bezig met een gedicht dat ik voor een schrijfwedstrijd wil gebruiken. Omdat ik nu eenmaal heb bedacht dat ik iets met F1 wil doen, maar ik daar niets van weet, doe ik dingen die ik normaal niet zou doen. Welkom in mijn schrijfproces.

Poëzie

Ik ben het meest vertrouwd met poëzie. Meer dan met verhalen of non-fictie in ieder geval. Het is mijn eerste neiging als ik wil schrijven en ik denk dan ook dat ik meer dichter ben dan schrijver. Een schrijfproces van een gedicht is wel elke keer anders. Ik vind dat juist zo mooi, je kunt er nauwelijks een truc voor hebben. Het gaat bij mij elke keer zoals het gaat, afhankelijk van mijn bui, het onderwerp of de inspiratie. Het is iedere keer anders, en soms lukt het ook gewoon niet. Dat kan. Dat is oké. Shit happens tijdens het schrijven.

Idee en onderwerp

Dit keer heb ik op de een of andere manier verzonnen dat ik de F1 op een televisie wil laten voorkomen in een gedicht. Het wordt een gedicht over een dichter. Dichten over poëzie of dichters doe ik praktisch nooit, maar dit keer wel. Zo gaan die dingen. Ik heb dus verzonnen dat ik de F1 erin wil hebben, dat was een ingeving, een soort intuïtie, maar als ik er langer over nadenk, denk ik dat het te maken heeft met de overdreven snelheid, de extreem luidruchtige mechaniek, tegenover het vrij ingetogen dichten.

Ik houd van dat soort combinaties. Stil versus hard, handmatig versus mechanisch, filosofisch (mentaal) versus lichamelijk. Maar ik weet dus niets van de F1. Dit is wat ik doe om het erin te dichten: ik kijk een filmpje op Youtube. Het heet ‘F1 2006 1 Hour Natural Onboard Sounds V8’ en het bevat dus een uur lang geluiden van een ‘V8′. Ik weet niet precies wat dat is maar ik vermoed een type raceauto. Het is eigenlijk compleet gestoord om naar te luisteren. Maar ik onderga het en ga ondertussen schrijven. Kijken wat er gebeurt.

Ik vind het tof dat het iets is wat onwijs ver van me af staat. Ik zou nooit uit mezelf naar raceauto’s kijken. En al helemaal niet luisteren. Het gebrom en gejengel van motoren kan me eigenlijk niet boeien. Maar nu ik heb verzonnen dat er F1-auto’s in mijn gedicht gaan voorkomen, vind ik het mooi om me ervoor open te stellen en maar te zien wat eruit komt, te zien wat er ontstaat. Een onderdompeling in iets wat ik nog niet ken en dat simpelweg ondergaan.

Wedstrijd

Helaas schrijf ik het gedicht voor een wedstrijd en kan ik niet het complete resultaat delen omdat in de spelregels staat dat het nergens gepubliceerd mag zijn, ook niet online. Maar deze blogpost zou vrij zinloos zijn als ik ook geen kleine stukjes of resultaten zou delen. Zoals dat ik door het Youtubefilmpje op het idee van popcornmachines kwam. Dat is waar het gepruttel van de motor tijdens het terugschakelen me aan deed denken. Pof, pof, pof, pof, pof. Samen met de toenemende snelheid die klinkt als een zwerm muggen die rond je hoofd vliegt. Een fascinerend ’s zomers tafereel. Wat als ik daar regen aan toevoeg, of sneeuw?

Cliché

Ik heb bedacht dat dit gedicht over een dichter zal gaan op een zolderkamer. Dat is een grandioos cliché, dat schrijvers op zolderkamers werken. Dus ik twijfel erover. Het is alleen zo lekker ver van de bewoonde wereld, dat maakt het fijn. Misschien moet ik er een hoge verdieping in een flat van maken. Maar dan voelt het niet meer als een keuze, een keuze om jezelf zo ver mogelijk van de bewoonde wereld, maar toch ertussen, op te sluiten. Als ik brainstorm over plekken om te schrijven die ver van de bewoonde wereld zijn, denk ik aan een zolderkamer, een diepzeeduikboot, een bergtop, een vuurtoren, een raket, de maan. Ik vergeet hier per ongeluk het platteland. Maar dit is veelal onrealistisch en zijn ook geen woningen waarin je kunt besluiten je zo hoog (of laag) mogelijk te begeven om te schrijven.

Ik heb zelf alleen een bureau in de slaapkamer, maar vaker schrijf ik op de bank voor de tv. Mijn schrijfproces is wel iedere keer anders, dus mijn schrijflocatie ook, maar negen van de tien keer is het toch de bank in de woonkamer, of anders de trein. Het is maar net waar en wanneer ik zin en tijd heb om te schrijven. De keren dat ik tijd maak, ga ik meestal aan de keukentafel zitten (wat overigens maar een simpel vierkant Ikeatafeltje van 75 bij 75 centimeter is, een NORDEN om precies te zijn). Of aan mijn bureau in de slaapkamer, maar omdat ik dan naar buiten kan kijken en in onze gekke buurt nogal veel interessante mensen lopen, is dat vaker afleidend dan effectief.

Schrijven - schrijfproces
O ja, dit gebeurde ook

Schrijfproces

Hoe dit dan allemaal werkt: in feite maak in continu aantekeningen in een Worddocument op mijn laptop. Tijdens het luisteren naar dat Youtubefilmpje. Ik associeer, schrijf wat er in me opkomt. Ik haal mijn grote vriend Wikipedia erbij voor gekke feitjes die ik nog niet kende. Ik google op trivia voor nog meer feitjes over de F1 waar ik niets van wist. Vaak werkt dat nog beter. Zo is een site als shit about f1 you better know .tumblr .com echt bizar geniaal. Het zijn niet altijd feitjes die ik 1-op-1 kan gebruiken, maar vaak werken ze perfect als achtergrond.

Neem alleen het feitje dat een Formule-1-coureur tijdens het remmen krachten voelt die vergelijkbaar zijn met de kracht van een gewone auto die met 300 kilometer per uur door een bakstenen muur rijdt. Of dat de gemiddelde temperatuur in de cockpit van een raceauto tijdens een race zo’n vijftig graden Celsius is en dat coureurs tijdens de race ongeveer drie kilo van hun lichaamsgewicht kunnen uitzweten. Of dat in banden van raceauto’s meestal stikstof zit omdat het een consistentere druk heeft dan lucht. Ook mooi: een F1-auto bestaat uit ongeveer 80.000 onderdelen. Als het voor 99,9% goed in elkaar zit, zitten er alsnog zo’n tachtig onderdelen verkeerd.

Muziek

Tijdens het schrijven zelf luister ik naar muziek. In dit geval luisterde ik expres naar wat hardere, snellere muziek, muziek die meer in de richting komt van het racekabaal. Enkele voorbeelden van nummers:
Welcome home van Blood Red Shoes
B.Y.O.B. van System of a Down
What If’s & Maybes van Bromheads Jacket
Doll-Dagga Buzz-Buzz Ziggety Zag van Marilyn Manson
Witch Doctor van De Staat

Wat ik ook vaker doe is zoeken naar nummers die met het onderwerp te maken hebben. Zoals ‘race’ of ‘car’.
Dat leidde dit keer tot:
Race to the City van the Cinematics
No cars go en Keep the car running van Arcade Fire
Car wars van Funeral Party
Car, backseat, parking lot van School is Cool
Fast cars van The Buzzcocks

Zo ontstond dus ongeveer het gedicht voor een schrijfwedstrijd dat ik binnenkort in zal sturen. Welkom in mijn schrijfproces. Ik ben benieuwd wat je gek vindt of herkent, of waar je eens wat meer over zou willen horen. Let me know, down below!

Een reactie plaatsen

Om je zo fijn mogelijk op deze website te laten rondkijken, maak ik gebruik van cookies en daar moet ik je even van op de hoogte brengen. || Meer informatie ||

Net als veel andere sites maakt ook Michellebrouwt.nl gebruik van cookies om je zo fijn mogelijk op deze blog te laten surfen. Als je de website blijft gebruiken, of simpelweg klikt op 'Accepteren' in de balk hieronder, dan geef je aan dit oké te vinden. Wil je dit niet, dan mag je gewoon blijven lezen, maar het kan zijn dat niet alles dan even goed werkt - de cookiemelding zal bijvoorbeeld in beeld blijven. Als je cookies accepteert wordt jouw keuze drie maanden bewaard blijven tenzij je zelf je cookiegegevens in de tussentijd wist. Dan zal de balk weer in beeld verschijnen.

Uitleg sluiten